Wat kun je toch blij worden van al het moois in het natuur! Deze dolfijnen zwommen voor onze boot, wat zijn het toch prachtige dieren!

Taormina ligt aan de oostkust van Sicilië. Het plaatsje ligt op een hoge rotspunt en daaronder is een prachtige baai waar we ankerden. Hier zie je drone beelden vanaf de boot over de baai heen met uitzicht op Taormina.

We voeren in 38 uur van Griekenland naar Zuid-Italie, en met nog zo'n 3 uur te varen, hoorde ik opeens naast me, een blazend geluid en opspattend water. Wat was dat? We zagen het spuitgat van een walvis op zo’n 100 meter naast de boot! Gilles gooide meteen het roer om en voer langzaam naar de walvis toe. Het bleek een potvis, de stompe neus was duidelijk zichtbaar. Het dier bleef nog zo’n 3 minuten naast ons zwemmen, op zo’n 50 meter. Bijna geruisloos en dook toen onder met de prachtige kenmerkende staart die in het water gleed. Ik heb het kunnen filmen. Dit was onze eerste walvis spotting vanaf ons eigen schip. En zo dichtbij, geweldig om te zien! Een potvis kan 16 meter worden, 45.000 kg wegen en 60 jaar oud worden. Het is de grootste tandwalvis ter wereld. En waarom zwom deze walvis dan hier? Ik keek op onze waterkaart. Meer dan 2.000 meter diep! Zo zeg, dan snap ik het wel. Wat meer onderzoek toonde aan dat de Ionische zee een belangrijk leefgebied voor walvissen is, omdat het water diep is langs de continentale hellingen, onder andere voor de westkust van Griekenland bij de Hellenic Trench en in het noordelijke deel van de Ionische Zee. De vermoeidheid van inmiddels meer dan 30 uur varen inclusief een nacht was op slag was. We waren helemaal enthousiast!

Argostoli op Kefalonia is bekend om de vele schildpadden die hier het hele jaar door zwemmen. Dat heeft te maken met de lange, ondiepe en beschutte baai. Het water is rustig, er zijn regelmatig vissers dus er is voedsel genoeg en er zwemmen een paar honderd schildpadden door de hele baai. Het zijn dikkopschildpadden – Caretta caretta, in het Engels loggerhead sea turtle. Ze heten zo vanwege hun relatief enorme kop en krachtige kaken, waarmee ze onder andere schelpdieren en andere harde prooien kunnen kraken. Ze zijn echt groot. Een volwassen Caretta caretta wordt doorgaans ongeveer 75 tot 105 cm lang en kan zo'n 90 tot 160 kilo wegen. Wanneer je er eentje ziet zwemmen, is het formaat veel indrukwekkender dan op foto's. We hebben een aantal schildpadden vlakbij gezien en gefilmd!

Toen we overstaken van het eiland Zakynthos naar Kefalonia, verschenen een aantal dolfijnen voor onze boeg! Ze zwommen een paar minuten mee voor de boot, heel leuk! Dolfijnen zijn geen vissen, maar zoogdieren. Ze ademen met longen en moeten dus steeds naar de oppervlakte om lucht te halen. Het zijn echte teamspelers. Ze jagen soms gezamenlijk door scholen vis bijeen te drijven en er vervolgens om de beurt doorheen te zwemmen. Een interessant feit is dat ze kunnen slapen met één hersenhelft tegelijk. de andere helft blijft wakker om te kunnen ademen en de omgeving in de gaten te houden!

Wij waren blij om het team van kledingketen Tess V te ontvangen op de catamaran toen we op Milos waren! https://www.tessv.nl/ Met een team van 6 mensen (2 modellen + 4 medewerkers van Tess V) kwamen zij aan boord voor een fotoshoot op de catamaran van de nieuwe collectie. Tess V heeft hier een video van gemaakt die in de 5 winkels te zien is (geweest).

Op het kleine eiland Ios in de Cycladen, zijn veel mooie stranden. En vlakbij de haven waar onze boot lag, vind je Koumbara Beach. Dit bestaat uit kleine schiereilandjes, waar ook luxe restaurants en clubs zijn. Maar ook oude vissersbootjes die in ondiep turquoise water bij een landtong liggen te wachten. We zijn er met de drone overheen gevlogen en vonden het er sfeervol uitzien.

Het eiland Ios in de Cycladen is niet zo bekend, maar een prachtig eiland! Ios Chora (oftwel Ios Stad) ligt spectaculair op een bergtop. We zijn op onze e-bike en de e-step gestapt en de klim naar Ios stad gaf een prachtig uitzicht op dit deel van het eiland. We gingen nog verder omhoog en we stopten bij een serie oude windmolentjes. Deze herinneren aan het agrarische verleden van Ios. Waarbij je ook weer uitzicht had op Ios stad zelf. Mooi!

In de Griekse Cycladen ligt het eiland Naxos. En in het noorden vind je het kustdorp Apollonas, met de bekende witte huizen uit de Cycladen. En daar vlak achter, best wel verscholen, een marmergroeve uit de anieke oudheid. Want Naxos staat bekend om het marmer dat hier gedolven wordt en werd sinds de oudheid. Daar ligt een enorme, onvoltooide Kouros: een mannenbeeld uit de 6e eeuw v.Chr., uitgehouwen in Naxisch marmer, dat maar liefst elf meter lang is. Dit beeld wordt ook wel de Kolossus van Dionysus genoemd. Bij het hoofd zie je dat er scheuren in het marmer zitten en daarom is het beeld dat eigenlijk bijna af was, vermoedelijk hier achter gebleven. Voor ons in de 21ste eeuw een geluk, dat we dus zo’n beeld nog kunnen bewonderen!

The most famous image of Mykonos is the five windmills standing on a small hill by the water, which you can already see from a distance when approaching the town. Most of the windmills face north and were built by the Venetians in the 16th century. They also look stunning at sunset. In this video, you can see how close they are to Little Venice, which is located directly across from the windmills.

We didn’t know that Samos wine is to Greece what, for example, Champagne is to France or Port is to Portugal: the signature, iconic alcoholic drink! So there are plenty of wineries. But our harbor master tipped us off about a small winery producing organic Samos wine. We set off for the eastern part of the island and rented a car for the trip. The winery, Hatziioannou Estate, is located in a beautiful spot in the green hills on the east side of Samos, naturally surrounded by vineyards. They are exclusively dedicated to the production of high-quality organic wines. We received a warm welcome and were invited to sit at a large table overlooking the tanks and wine barrels. The inspiring owner shared his story with us, explaining how he started the winery together with his wife and sons. Watch the video of our arrival at the winery, the tasting, and the lovely owners here!

We arrived at the island of Chios and, as is typical during this time of year, we were the only boat at the quay. We did notice some kind of rack sticking out over the water when we tied our put up at the quay. It turned out that we had docked right in front of the only restaurant that was open, and their specialty was “sun-dried octopus,” which was lying there drying in the sun. Even though the weather was sunny, we still needed some extra electricity—for example, to run a load of laundry. During the low season, electricity is often turned off for sailors, and that was the case here as well. We asked the restaurant owner if we could roll out our 50-meter power cable to the restaurant to get electricity for two days. Of course, we were willing to pay for it. But Greeks are often so hospitable and friendly—it wasn’t necessary. It was around lunchtime, so we showed our gratitude by having lunch and drinks there. A win-win situation! I filmed the restaurant and how our electricity cable was set up—funny to see, also the octopus and the tree in the restaurant!

The capital of the island of Lesbos is located on the east coast and is called Mytilini. The Castle of Mytilini can be seen from almost every viewpoint in the city — not only because it stands on a high hill, but also because it is one of the largest castles in the Mediterranean. The first structures date back to the Byzantine period (6th century), likely built on the remains of an even older ancient acropolis. In the 14th century, the Genoese Gattilusio family significantly expanded the fortress while they ruled Lesbos. The castle was built to protect the city from pirates and enemy naval attacks. After the Ottoman conquest in 1462, additional walls, bastions, and storage areas were added, giving the complex its current impressive size. The castle covers about 60 hectares, highlighting its strategic importance; located close to the Turkish coast, Mytilene was for centuries an important military and trading center in the Aegean Sea. We spent the entire afternoon walking across the grounds, passing remains of Ottoman bathhouses, water reservoirs, underground storage spaces, and an old mosque.

Molyvos is often considered one of the most beautiful villages in all of Greece. When we moored our boat in the harbor, we immediately understood why. Here, it feels as if time has stood still. The medieval castle on top of the hill dominates the view and has witnessed both the Byzantine and the Ottoman eras. We sent our drone up to capture the beautiful village of Molyvos from a bird’s-eye view.

You don’t expect to walk through a mini-desert on a Greek island — yet suddenly the Ammothínes appear right in front of you. This area on the island of Limnos consists of fine sand dunes formed by strong northern winds and ancient sea currents. Over thousands of years, the sand was carried inland from the coast and accumulated between old volcanic hills. Because the area is so vast and difficult to explore on foot, we launched our drone to admire the beautiful dunes and this seaside mini-desert from above.

We were amazed as we entered the Dardanelles Strait in Turkey. Along the coastline there was so much going on: ferries, trains, towns, and monuments. It almost made you forget to look at the water — until suddenly large dolphins started leaping in front of our bow and diving through the bubbles created by the front of our catamaran hulls.

At one point, we noticed the anchor light wasn’t working. Apparently, after six years the battery was dead. We were able to buy a spare anchor light, and I went up the mast to replace it. The first time, we thought it would be easy—just replace the light or the battery—but it turned out that more work was needed. The anchor light had to be unscrewed and the two wires had to be reconnected in the terminal block. And all of that at 22 meters up, right on top of the mast. After some instructions from Gilles, I went up the mast again, this time bringing tools along in the side pockets of the “chair” (bosun’s chair) in which you’re hoisted up. It worked, and the anchor light was shining brightly again at the top of the mast!

Suddenly, they were here again: dolphins! Between 2 of the Sporades islands, we saw them jumping in front of the boat. This was during the week we had guests aboard, so we celebrated the presence of these magical animals together!

You might be wondering: why mention the airport? What’s so special about it? Well, here’s why. Skiathos, a Greec island at the Sporades islands in the North-West of the Aegan sea, is a relatively small island, yet it has an international airport. And that is exactly what makes it so spectacular. The runway is short and squeezed in between the sea and the built-up area. As a result, aircraft have to approach extremely low. From the water – especially when you’re in the harbour – you see the plane coming straight at you. It flies low over the harbour, sometimes so low that you think it might clip your mast, and then immediately hits the brakes as soon as it touches down on the runway. The first time we experienced this, it really startled us. You hear the sound, look up… and suddenly there’s an aircraft right above you. You rarely see planes flying this low. First there’s a moment of shock, then laughter, and after that you find yourself watching every single landing again 😉. For plane spotters, Skiathos has by now become world-famous. People stand along the road or on the beach to take photos and videos of the landings. We made a video too.

The Crazy Waters Bridge in Chalkis sits at the narrowest point between Evia and the mainland, where the strait is only about 38 meters wide. Because so much water is forced through this tiny opening, extremely strong currents are created — the reason sailors call it the “Crazy Waters.” The bridge is in the middle of the city and opens only once a day to avoid disrupting the constant road traffic. Boats may only pass at slack tide, the brief moment every six hours when the water is calmest. That’s why sailors often go through at strange times like 1:30 or 3:00 a.m. While waiting, boats are not allowed to tie up along the quay because the turbulence is so strong that it would be dangerous. Instead, everyone must anchor in the bay and wait for instructions from Port Control. We anchored there with about fifteen other boats and waited until slack tide at night. At midnight, Port Control suddenly called all boats in order — we were number three. Passing the bridge in the dark was surreal: strong currents below, quiet city lights above. The bridge didn’t lift; it actually slid sideways into the quay walls, disappearing completely. Once through, we moored safely just 100 meters further in the city. Experiencing this natural phenomenon at night, in such a narrow and powerful channel, was something I will not quickly forget!